Γιατί ο ήλιος του ΠΑΣΟΚ δεν πρόκειται να δύσει….

  • Κατηγορία: Άποψη
  • 0

Του Νίκου Σαλαγιάννη

Ο καιροσκοπισμός, ο κυνισμός και η χυδαιότητα που κυριαρχούν στο δημόσιο βίο,τροφοδοτούν την ανυποληψία και απειλούν να σαρώσουν ό,τι έχει απομείνει απ´ την εμπιστοσύνη των πολιτών στο πολιτικό σύστημα και στους θεσμούς της χώρας.

Αποτυπώνουν, όμως, και τη μεγάλη  ζημιά που έκαμε το τσουνάμι του ασύστολου λαϊκισμού ,καθώς συντονίστηκε με το τσουνάμι της οικονομικής κρίσης.   Από την μια, έσπειρε την απογοήτευση , οδηγώντας από διάψευση σε διάψευση. Και από την άλλη, επιδόθηκε και σε μια πρωτοφανή κι ανιστόρητη προσπάθεια συκοφάντησης κι απαξίωσης των κατακτήσεων όλης της μεταπολίτευσης.

Όλες αυτές οι κατακτήσεις όμως, ήταν λαϊκές κατακτήσεις, γιατί κερδήθηκαν με μια πρωτόγνωρη λαϊκή κινητοποίηση και συμμετοχή.

Αυτή η περίοδος καταγράφηκε στη συνείδηση των πολιτών ως περίοδος μεγάλων αλλαγών κι ανατροπών. Ως περίοδος νίκης των λαϊκών στρωμάτων, ιδίως αυτών που ήταν στο περιθώριο του μετεμφυλιακού κράτους, των αδύναμων, των » μη εχόντων και μη κατεχόντων». Καταγράφηκε ως περίοδος προόδου κι ευημερίας ,ως τα καλύτερα χρόνια τους.

Και οι αγώνες που δίνονται και κερδίζονται, περνούν στη συλλογική συνείδηση ως ως ατομικές και συλλογικές νίκες   και αποκρυσταλλώνονται ως συλλογική αυτοπεποίθηση και ως βάσιμη προσδοκία για το μέλλον. Αλλά και ως παρακαταθήκη.

Όταν, όμως, στην απογοήτευση απ’  τα πέτρινα χρόνια των μνημονίων και τις συνεχείς διαψεύσεις, προστεθεί και η απαξίωση μιας ιστορικής περιόδου που έχει καταγραφεί θετικά στη συλλογική συνείδηση, τί μένει άραγε όρθιο ; Πού θα ακουμπήσει η αυτοπεποίθηση και η ελπίδα των πολιτών για ένα καλύτερο αύριο; Πώς θα πεισθούν οι πολίτες;  πως θα εμψυχωθούν ;  πώς θα κινητοποιηθούν σε μια νέα συλλογική προσπάθεια;  πως θα  βγει η χώρα απ´ την κινούμενη άμμο ,όπου έχει πέσει τα τελευταία χρόνια;

Τα ερωτήματα είναι καίρια.

Αλλά γιατί, άραγε, αυτή η επίμονη επιχείρηση απαξίωσης της μεταπολιτευτικής περιόδου;

Επειδή ο κύριος στόχος είναι το ΠΑΣΟΚ ,που κυριάρχησε αυτή την περίοδο.

Και είναι κοινός στόχος και των δυο πλευρών :

Της  Ν.Δ, γιατί το θεωρούσε πάντα τον ιδεολογικό και πολιτικό της αντίπαλο, που ανέτρεψε όλα τα δεδομένα του μεταπολεμικού και μετεμφυλιακού κράτους της Δεξιάς και έφερε με ορμή στο προσκήνιο το λαϊκό παράγοντα, συνομιλητή και συμμέτοχο στο κύμα των θεσμικών και δημοκρατικών κατακτήσεων.

Του  ΣΥΡΙΖΑ, από αδυναμία να αντιπαραθέσει ο ίδιος  ένα λόγο πειστικό  στα λαϊκά κεκτημένα αυτής της περιόδου και να συγκρίνει το δικό του κυβερνητικό αποτύπωμα ,με το  ιστορικό αποτύπωμα της πραγματικά πρώτη φορά Αριστεράς του ΠΑΣΟΚ .

Κι ακόμη  γιατί ο ίδιος ο Σύριζα, δεν ήταν και δε θα μπορούσε ποτέ να γίνει ένα λαϊκό κίνημα, πολύ  δε περισσότερο ,ένα ρωμαλέο λαϊκό κίνημα όπως  ήταν το ΠΑΣΟΚ.

Τα ορόσημα αυτής της προσπάθειας συκοφάντησης και διάλυσης του είναι ορατά :

– Την περίοδο της Αλλαγής, με την ατιμωτική παραπομπή του Ανδρέα Παπανδρέου.

– Την περίοδο της προσπάθειας Εκσυγχρονισμού, χρεώνοντας στον  Κώστα Σημίτη τη χρεοκοπία της χώρας και απαλλάσσοντας απ´ τις τεράστιες ευθύνες τον Καραμανλή και την επταετία του.( Και καλά ο κ. Μητσοτάκης, αλλά ο κ. Τσίπρας  γιατί διαπράττει αυτό το πολιτικό και ιστορικό ατόπημα; Πώς το καταπίνουν αυτό  οι ασυμβίβαστοι, τάχα ,αντιδεξιοί  κήνσορες;).

– Την περίοδο της κρίσης, με το να κατεβαίνουν μαζί στο Σύνταγμα βρίζοντας την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ , οι μεν κραδαίνοντας τα δις του Ζαππείου και οι δε σκίζοντας τα μνημόνια ….

– Και σήμερα πολώνοντας ,διχάζοντας και εξαγγέλλοντας κάλπικα πολιτικά » μέτωπα» και » εκλογές δημοψηφίσματα», με προφανή στόχο να πλήξουν το ΠΑΣΟΚ και το Κίνημα Αλλαγής.

Παρά τη μεταξύ τους αντιπαλότητα, κινούνται συστηματικά και με κοινό συμφέρον ενάντια στο ΠΑΣΟΚ και στο Κίνημα Αλλαγής.

Αλλά δε μπορούν . Απέτυχαν. Απέτυχαν, γιατί το ΠΑΣΟΚ άντεξε.

Άντεξε, γιατί  είναι βαθειά ριζωμένο στη λαϊκή μνήμη και στη συλλογική μας συνείδηση.

Γιατί είναι το λαϊκό κίνημα που ταυτίστηκε με λαϊκές κατακτήσεις σε θεμελιώδη αιτούμενα :τον γνήσιο πατριωτισμό, την εθνική συμφιλίωση, την κατοχύρωση της δημοκρατίας και των δημοκρατικών θεσμών, τα κοινωνικά δικαιώματα ,το κοινωνικό κράτος ,την κοινωνική δικαιοσύνη.

Γιατί έδωσε περηφάνια κι αυτοπεποίθηση στην Ελλάδα των αδύναμων, των παραγκωνισμένων, των κατατρεγμένων. Τους άνοιξε δρόμους κοινωνικής κινητικότητας, τους έφερε στα κέντρα των αποφάσεων, τους έδωσε ευκαιρίες και στηρίγματα.   Συγκρότησε,  έτσι, τα μεσαία και μικρομεσαία στρώματα- αυτούς που η σημερινή κυβέρνηση θεωρεί «έχοντες και κατέχοντες» και τους ισοπεδώνει .

Για να πλήξουν το ΠΑΣΟΚ, δεν αντιπαρατίθενται σε κάποιες κεντρικές πολιτικές επιλογές του, όπου  θα μπορούσαν να καταλογίσουν λάθη και παραλείψεις, .όπως κατά τη γνώμη μου, η έλλειψη μέριμνας για να οργανωθεί ένα κράτος ποιό σοβαρό και πιο αποτελεσματικό, με καθαρούς κανόνες που να ισχύουν για όλους – δυνατούς κι αδύναμους – με περισσότερη διαφάνεια και περισσότερη αξιοκρατία.

Αλλά πώς να ασκήσουν τέτοια κριτική, η ΝΔ και ο Σύριζα,  όταν η κυβερνητική πολιτική και των δυο σ´ αυτόν τον τομέα ήταν και είναι τραγική ; Το ζήσαμε και το ζούμε…

Εκείνο που αξιοποιείται, είναι οι περιπτώσεις ελάχιστων μεμονωμένων στελεχών, που δε σεβάστηκαν το λαό που τους τίμησε με την ψήφο του ,που ατίμασαν την τιμή που τους έγινε και αξιοποίησαν την εξουσία που τους δόθηκε δί ίδιον όφελος.

Αλλά αυτά είναι ελάχιστα, μεμονωμένα στελέχη, σε μια μακρά διαδρομή τριών -τεσσάρων δεκαετιών, στην οποία χιλιάδες άξια στελέχη έδωσαν τα πιο φωτεινά και τα πιο δημιουργικά τους χρόνια ,στη συλλογική προσπάθεια της μεγάλης Αλλαγής και του εκσυγχρονισμού της χώρας.

Το να προσπαθείς να απαξιώσεις συνολικά την προσφορά τους με λογικές συλλογικής ευθύνης, είναι ηθικά ανέντιμο, ιδεολογικά φασιστικό και πολιτικά μπούμερανγκ .

Θα το υποστούν και οι σημερινοί κυβερνώντες, αν δεν το υφίστανται ήδη.

Λοιπόν , τώρα που τα είδαμε όλα, τώρα που τους γνωρίσαμε όλους στην πράξη, τώρα που έχουμε ανάγλυφο το αποτύπωμα και της διακυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ, τώρα που μιλάει το βίωμα και όχι το παραμύθι ,τώρα είναι που αναδεικνύεται και η αντοχή των βιωμάτων και της ιστορικής μνήμης των περιόδων της διακυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ.

Γι’  αυτό και ο ήλιος του ΠΑΣΟΚ δεν πρόκειται να δύσει ποτέ, στη συνείδηση εκατομμυρίων πολιτών…

Αυτή ,ακριβώς ,η ζωντανή μνήμη,  αυτή η ιστορική παρακαταθήκη, μπορεί να γίνει το σταθερό έδαφος για να στηριχτεί μια νέα συλλογική αυτοπεποίθηση, να πατήσει η αισιοδοξία και η πίστη για καλύτερες μέρες, για μια νέα προσπάθεια, για μια νέα μεγάλη Αλλαγή.

Όχι για να γυρίσουμε πίσω, αλλά για να κάνουμε στέρεα βήματα μπροστά.

Όχι για να δικαιώσουμε το παρελθόν, αλλά για να διεκδικήσουμε το μέλλον.

Εμείς στο ΠΑΣΟΚ και στο Κίνημα Αλλαγής,  θεωρούμε φίλους, συναγωνιστές και συντρόφους μας όλους όσους βρεθήκαμε σε κοινούς αγώνες σ´ αυτή τη μακρά πορεία, έστω κι αν τα τελευταία δύσκολα  χρόνια βρεθήκαμε σε διαφορετικούς δρόμους,

Μπορούμε να ξαναβρεθούμε, όντας σοφότεροι απ´ τα λάθη μας και πιο αποφασισμένοι, για να διεκδικήσουμε με το Κίνημα Αλλαγής καλύτερη μοίρα για μας και τα παιδιά μας.

Τις γέφυρες τις έχουμε κόψει μόνο με όσους, λίγους κι επώνυμους, έχουν εξαντλήσει όλη την κλίμακα του ευτελισμού: απ´ το χυδαίο καιροσκοπισμό, στον ξετσίπωτο γενιτσαρισμό .

Και θέλουμε να το ξέρουν καλά οι πολιτικοί μας αντίπαλοι και οι άσπονδοι φίλοι μας, ότι «τη μοίρα μας δε θα την πει κανένας, τη μοίρα του ήλιου θα την πούμε εμείς,..»

Ετικέτες

Δεν βρέθηκα Σχετικά Άρθρα

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *