Ποια είναι η «Σπετσιώτισσα» καθηγήτρια που παραλίγο να γίνει Βουλευτίνα με τον Λεβέντη!

  • Κατηγορία: Νησια
  • 0

Στις εκλογές που έγιναν συντελέστηκαν μεγάλες αλλαγές, τόσο στα κόμματα που εισήλθαν στη Βουλή, όσο και στα πρόσωπα που βρίσκονται πλέον στην εθνική αντιπροσωπεία.
Μια από αυτές ήταν η είσοδος στη Βουλή του Βασίλη Λεβέντη, με την «Ένωση Κεντρώων», μετά από προσπάθειες εικοσαετίας που εντέλει ευοδώθηκαν, με πολλά νέα πρόσωπα που θέλουν να παίξουν το δικό τους ρόλο και να έχουν τη δική τους συνεισφορά.
Και ο Βασίλης Λεβέντης πέτυχε, ωστόσο το τελικό τους ποσοστό σε συνδυασμό με εκείνα των άλλων κομμάτων, δεν του έδωσε έδρα στο Επικρατείας, δεν τα κατέφερε σε αυτό το επίπεδο.
Αν όμως είχα πάει λίγο καλύτερα, αν είχε βγάλει την έδρα στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας, μια «δική μας», που ήταν Επικεφαλής, θα ήταν σήμερα στη Βουλή.
Ο λόγος για την Καθηγήτρια του Παντείου Πανεπιστημίου, Ηρώ – Γεωργία, Νικολακοπούλου – Στεφάνου, μια εξαιρετική επιστήμονα που έχει γίνει πλέον… Σπετσιώτισσα, αφού ζει μήνες στο νησί, το αγαπάει και το βοηθάει όσο μπορεί!STEFANOY IRO 2

Η Ηρώ Στεφάνου, όπως συνηθίζεται να την αποκαλούν… εν συντομία, δέχθηκε την πρόταση του Βασίλη Λεβέντη να ηγηθεί του ψηφοδελτίου Επικρατείας του κόμματος, ενόσω βρισκόταν στις αγαπημένες της Σπέτσες, αλλά… ατύχησε και τελικά δεν εκλέχθηκε!

 

ΤΑ ΜΝΗΜΟΝΙΑ ΚΑΙ Ο ΔΙΧΑΣΜΟΣ

Έχει σημασία όμως να δούμε, πώς παρουσίασε η ίδια την επιλογή της αυτή, με τη δήλωση αποδοχής της υποψηφιότητας. Έγραψε τα εξής:

«Η ανθρωπιστική κρίση που κτυπάει εκατομμύρια Ελλήνων πολιτών, κυρίως νέων και συνταξιούχων, αλλά και πολλών μεταναστών που επέλεξαν να δουλέψουν νόμιμα στη χώρα μας, δεν αντιμετωπίζεται με την φτωχοποίηση των υπολοίπων.
Στην εποχή των μνημονίων που ζούμε τα τελευταία πέντε χρόνια, το κράτος δεν μπορεί να είναι το μαξιλάρι κατά της ανεργίας. Πρέπει να πάψει να κόβει τα πόδια στους φιλότιμους Έλληνες πολίτες, που θέλουν να μείνουν και να επενδύσουν στη χώρα μας.
Τα μνημόνια έδειξαν τα όρια τους και δυστυχώς οδήγησαν σε ένα δεύτερο εθνικό διχασμό.
Η πατρίδα μας πρέπει να δημιουργήσει συνθήκες σταθερότητας για τον Ελληνικό λαό και την καθημερινότητα του, αλλά και να βοηθήσει στην ανάκαμψη της επιχειρηματικότητας.
Η Ελλάδα χρειάζεται ένα ευνοϊκό, σταθερό πολιτικό και οικονομικό / φορολογικό περιβάλλον για να γίνει ανταγωνιστική.
Διαφορετικά η κρίση θα συνεχιστεί !
Να τελειώνουμε επιτέλους και με τις εκκρεμότητες του παρελθόντος, όπως το Δασολόγιο, το Κτηματολόγιο, τις χωματερές…
Η Ελλάδα πρέπει να κοιτάξει με όραμα μπροστά και όχι να αναζητά λύσεις απελπισίας!
Οι κυβερνήσεις των τελευταίων δεκαετιών, ενώ είχαν, για παράδειγμα, έγκαιρα ενημερωθεί από Πανεπιστημιακούς και έμπειρους δημόσιους λειτουργούς, ότι θα κατέρρεε το ασφαλιστικό μας σύστημα, έδειξαν ατολμία και άργησαν να λάβουν τα κατάλληλα μέτρα.
Εγώ η ίδια ήδη από το 1992 στο βιβλίο μου » Η σύγκλιση των συστημάτων κοινωνικής ασφάλισης στην Δυτική Ευρώπη « είχα παρουσιάσει τις πρώτες μεταρρυθμίσεις που τότε είχαν γίνει στις χώρες της Δυτικής Ευρώπης, και είχα επισημάνει τους παράγοντες που επιβάρυναν το κοινωνικοασφαλιστικό σύστημα και δικαιολογούσαν ρηξικέλευθες μεταρρυθμίσεις .
Ακόμα και όταν νομοθετήθηκαν κάποια μέτρα προς την σωστή κατεύθυνση, όπως τα πλαίσια για την εκπόνηση αναλογιστικών μελετών στα ταμεία, για τη σταδιακή, προαιρετική παράλληλη εφαρμογή του κεφάλαιοποιητικού συστήματος στις επικουρικές συντάξεις, για τα ιδιωτικά επαγγελματικά ταμεία ασφάλισης κλπ. Όλα αυτά επί της ουσίας δεν εφαρμόσθηκαν.
Το αποτέλεσμα ήταν να φτάσουμε στο απόλυτο αδιέξοδο του κοινωνικοασφαλιστικού συστήματος, ήδη από το 2010, με τεράστια ελλείμματα, που καλύπτονταν από τον κρατικό προϋπολογισμό, με συνέπεια να οδηγηθούμε σταδιακά στον δημοσιονομικό εκτροχιασμό και στα μνημόνια.
Το πολιτικό σύστημα φάνηκε λοιπόν κατώτερο των περιστάσεων, και τώρα πάλι εξακολουθεί να παραπλανεί τους πολίτες με ανεφάρμοστες υποσχέσεις αλλαγής των όρων του 3ου μνημονίου, εξεύρεσης ισοδυνάμων, κλπ.

Αναζητούσα μια διαφορετική απάντηση στα χρόνια προβλήματα της χώρας, μια αξιόπιστη επιλογή για την εφαρμογή των αναγκαίων μεταρρυθμίσεων και την εξυγίανση του δημόσιου τομέα.
Έτσι αποδέχθηκα την τιμητική πρόταση να είμαι υποψήφια στην πρώτη θέση στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας της Ένωσης Κεντρώων, ενός κόμματος που εκπροσωπεί με συνέπεια τη φωνή της λογικής και του πολιτικού ήθους.
Εύχομαι σε όλους τους συνυποψήφιους όλων των κομμάτων Καλό Αγώνα.

 
Ηρώ Νικολακοπούλου -Στεφάνου
Ομ. Καθηγήτρια Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Δικαίου , Κοινωνικής και Μεταναστευτικής Πολιτικής,
Παντείου Πανεπιστημίου Αθηνών,
Πρώην Πρόεδρος του Ελληνικού Συμβουλίου για τους Πρόσφυγες»

 

ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΗΡΩ ΣΤΕΦΑΝΟΥ

STEFANOU IRO

• Πάντειο Πανεπιστήμιο Αθηνών – Γενικό Τμήμα Δικαίου:
Καθηγήτρια από 2002, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια (1998-2002), Επίκουρη Καθηγήτρια (1992- 98), Λέκτωρ (1987-92).

Έδρα Jean Monnet στο Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Δίκαιο και Πολιτική. (Απονεμήθηκε από το Ευρωπαϊκό Πανεπιστημιακό Συμβούλιο το 1999).

Διδασκόμενα / διδαχθέντα προπτυχιακά μαθήματα:

1. Στο Τμήμα Διεθνών & Ευρωπαϊκών Σπουδών (διδάσκονται από το 1998)

α) «Κοινωνικό Κράτος. Τάσεις, Προβλήματα, Προοπτικές»
β) «Ευρωπαϊκή Κοινωνική Πολιτική»

2. Στο Τμήμα Κοινωνικής Πολιτικής (διδάχθηκαν από το 1992 έως και το 2008)

α) «Εισαγωγή στο Δίκαιο της Κοινωνικής Πολιτικής»
β) «Κοινωνική Πολιτική των Διεθνών & Ευρωπαϊκών Οργανισμών»

Διδασκόμενα μεταπτυχιακά μαθήματα:
1.Στο Γενικό Τμήμα Δικαίου: «Ειδικά Θέματα Κοινωνικού Δικαίου»
2.Στο Τμήμα Διεθνών & Ευρωπαϊκών Σπουδών: «Υλοποίηση ευρωπαϊκών πολιτικών στην Ελλάδα»

Διευθύντρια Τομέα Εμπορικού, Εργατικού και Κοινωνικού Δικαίου (1998-2001 και 2005-7).

Αναπληρώτρια Πρόεδρος Γενικού Τμήματος Δικαίου (2000-2002).

 

Με δεκάδες δημοσιεύσεις

 

Μονογραφίες

α.α.1 Οι συνέπειες του διαζυγίου, Διδακτορική Διατριβή, Αθήνα, Αφοι Π. Σάκκουλα, 1986.

α.α.2 Σύγκλιση συστημάτων κοινωνικής ασφάλισης στη Δυτική Ευρώπη, Αθήνα, Ι. Σιδέρης, 1992.

α.α.3 Πολιτικές απασχόλησης στην Ευρωπαϊκή ΄Ενωση, Αθήνα, Παπαζήσης 1997.

α.α.4 Πολιτικές φαρμάκου στην ΕΕ. Ο εκσυγχρονισμός του ρυθμιστικού πλαισίου, Αθήνα, Παπαζήσης, 2002.

α.α.5 Κοινωνική Ευρώπη, Αθήνα, Ι. Σιδέρης, 2η εκδ. 2006.

Επιμέλεια συλλογικών τόμων

α.α.6 Οι υπηρεσίες υγείας. Οργάνωση – διοίκηση – προγραμματισμός, Αθήνα, Ευρωπαϊκό Ινστιτούτο Κοινωνικής Ασφάλισης (ελληνικό τμήμα), 1990.

α.α.7 Το κράτος στον 21ο αιώνα: Παγκοσμιοποίηση και κοινωνία της γνώσης (Μνήμη Ο. Φαρμακίδη), Αθήνα, Α. Σάκκουλας, 2002.

α.α.8 Ασυνόδευτα ανήλικα. Υποδοχή, ένταξη και προστασία από την εμπορία και εκμετάλλευση, Αθήνα, Α. Σάκκουλας, 2007.

 

Και πολλά Άρθρα

 

α) Ευρωπαϊκό κοινωνικό δίκαιο και πολιτική (γενικά)

α.α.9 «Ευρωπαϊκή κοινωνική πολιτική. Κατευθύνσεις και προοπτικές », στους Θ. Χριστοδουλίδη & Κ. Στεφάνου (επιμ.), Η Συνθήκη του Μάαστριχτ. Συνθετική θεώρηση, Αθήνα, Ι. Σιδέρης, 1993, 197-232.

α.α.10 «Η ευρωπαϊκή κοινωνική πολιτική μπροστά στην πρόκληση της ανταγωνιστικότητας», ΕΕυρΚ 18/1993, 145-169.

α.α.11 «Eιδικά θέματα κοινωνικής πολιτικής» στο Ν. Φραγκάκη (επιμ.), Εργαζόμενοι στην Ελλάδα και ευρωπαϊκή ολοκλήρωση, Αθήνα, ΕΚΕΜ -Παπαζήσης, 1994, 201-233.

α.α.12 «Το ευρωπαϊκό κοινωνικό πρότυπο. Προκλήσεις και προοπτικές» στον Κ. Κρεμαλή (επιμ.), Απλοποίηση και Συστηματοποιήση των Κανόνων κοινωνικής προστασίας, ΕΠΙΚΑΥΠ / Α. Σάκκουλας, 1996, 101-147.

α.α.13 «The European Social Model: Challenges and Prospects», Revue hellénique de droit international, 2/1996, 437-477.

α.α.14 “European Welfare Models and the Challenge of Competitiveness”, Cyprus Journal Eur. Studies, vol., no. 1, 2001, 125-145.

α.α.15 «Η κοινωνική πολιτική στη διευρυμένη Ένωση», στον Καλαβρό, Γ. (επιμ.), Η επίδραση της διεύρυνσης στο δίκαιο και τις πολιτικές της Ένωσης, Αθήνα, Α. Σάκκουλας, 2003, 75-91.

α.α.16 «Η Ελληνική Προεδρία και οι προκλήσεις στον κοινωνικό τομέα», στους Παπαγιαννίδη / Φραγκάκη / Κανατάκη (επιμ.), Η Τέταρτη Ελληνική Προεδρία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, Αθήνα, ΕΚΕΜΕ / Αντ. Σάκκουλας, 2004, 229-238.

α.α.17 «Ευρωπαϊκή κοινωνική πολιτική», στον Κ. Στεφάνου (επιμ.), Εισαγωγή στις Ευρωπαϊκές Σπουδές, τόμος Γ΄, Αθήνα, ΕΠΕΕΣ / Ι. Σιδέρης, 2006, 507-557.

β) Κοινωνική ασφάλεια

α.α.18 «Εξορθολογισμός του συστήματος είσπραξης εισφορών κοινωνικής ασφάλισης σε εθνικό και κοινοτικό επίπεδο». Ανακοίνωση στο διεθνές επιστημονικό συνέδριο που οργανώθηκε από το Επιστημονικό Πανεπιστημιακό Ινστιτούτο Κοινωνικής Ασφάλισης, Υγείας, Πρόνοιας – ΕΠΙΚΑΥΠ και το Ευρωπαϊκό Ινστιτούτο Κοινωνικής Ασφάλειας (EISS) στην Αθήνα 24-25 Νοεμβρίου 1995. Η ανακοίνωση ενσωματώθηκε στον Κ. Κρεμαλή (επιμ.), Απλοποίηση και Συστηματοποίηση των Κανόνων κοινωνικής προστασίας, ΕΠΙΚΑΥΠ / Α. Σάκκουλας, 1996, 101-147.

α.α.19 «Βελτίωση της είσπραξης και διαχείρισης των πόρων κοινωνικής ασφάλισης». Ανακοίνωση στη διημερίδα για το Μέλλον της κοινωνικής ασφάλισης που οργάνωσε ο Οργανισμός Μεσολάβησης και Διαιτησίας (ΟΜΕΔ) στην Αθήνα στις 20-21 Ιουνίου 1997. Η ανακοίνωση αυτή ενσωματώθηκε στα πρακτικά της διημερίδας.

α.α.20 «Ελαστική ηλικία συνταξιοδότησης» ΕΔΚΑ, 1994, 1-10

α.α.21 “Common Rules of Member States Law for Social Security, in the Event of Temporary Career Breaks Due to Parental or Family Obligations?”, προδημοσίευση στο The New Social Risks, EISS Yearbook 1996, 113-115 και νεότερη δημοσίευση στην Revue hellénique de droit international, 1997, 573-578.

α.α.22 «Δικαιώματα ασθενούς και αποτελεσματικές υπηρεσίες υγείας», ΕΔΚΑ 7/1999, 505-517.

α.α.23 «La convergenza dei sistemi di sicurezza sociale nell’ Unione europea”, in Ferrera, M. (ed.), Nuova Europa e nuovo welfare, Bari, AUSE / Cacucci, 2001, 151-161.

α.α.24 «Ιδρύματα Επαγγελματικών Συνταξιοδοτικών Παροχών. Η διαμόρφωση του κοινοτικού και ελληνικού ρυθμιστικού πλαισίου», Δελτίο ΕΕΤ 31/2002, 117-122.

γ) Απασχόληση, εργασιακές σχέσεις

α.α.25 «Νέες διαστάσεις του κοινωνικού διαλόγου σε κοινοτικό επίπεδο. Η αρχή της επικουρικότητας και η ενεργοποίηση των κοινωνικών εταίρων σε ευρωπαϊκό επίπεδο», στο Σύγχρονες Τάσεις του Εργατικού Δικαίου και της Κοινωνικής Ασφαλίσεως, Πρακτικά Β’ Πανελλήνιου Συνεδρίου Εργατικού Δικαίου και Κοινωνικής Ασφάλισης, 8-9/11/1996, ΕΔΕΚΑ / Α. Σάκκουλας.

α.α.26 «Η απασχόληση και τα κοινωνικά δικαιώματα στη Διακυβερνητική Διάσκεψη», ΕΔΚΑ 6/1996, 337-342.

α.α.27 «Ο εκσυγχρονισμός των προδιαγραφών υγιεινής και ασφάλειας στους χώρους εργασίας», Δίκαιο Επιχειρήσεων και Εταιριών, 8-9/2001, 814-827.

α.α.28 «Ξένες άμεσες επενδύσεις και θεμελιώδεις προδιαγραφές εργασίας», στους Π. Στάγκο, & Α. Μπρεδήμα (επιμ.), Το νομικό καθεστώς των διεθνών επενδύσεων, Αθήνα, Α. Σάκκουλας, 2000, 287-299.

α.α.29 «Ο συντονισμός των πολιτικών απασχόλησης και η Στρατηγική της Λισσαβόνας για τη μετάβαση στην κοινωνία της γνώσης», στον Κ. Στεφάνου (επιμ.), Εισαγωγή στις Ευρωπαϊκές Σπουδές, τόμος Γ΄, Αθήνα, Ι. Σιδέρης, 2006, 277-329.

α.α.30 «Η Ανοιχτή Μέθοδος Συντονισμού και η εφαρμογή της στους τομείς της απασχόλησης, εκπαίδευσης, μετανάστευσης και ασύλου» στους Α. Πασσά & Θ. Τσέκο (επιμ.), Εθνική Διοίκηση και Ευρωπαϊκή Ολοκλήρωση, Αθήνα, Παπαζήσης, 461-500.

δ) Ισότητα των φύλων – Ατομικά / συλλογικά δικαιώματα

α.α.31 «Ισότητα των φύλων στις εργασιακές σχέσεις και την κοινωνική ασφάλιση», ΕΕυρΚ, 12/1991, 125-152.

α.α.32 «Οι έμμεσες διακρίσεις των φύλων στη νομολογία του ΔΕΚ (Δίκαιο εργασίας και κοινωνικής ασφάλισης)», ΕΔΚΑ 6/1995, 321-334.

α.α.33 «Η συμμετοχή στην κοινωνία της γνώσης: Θεσμικές εγγυήσεις και δημόσιες πολιτικές», Επιθ. Αποκεντρ. Τοπ. Αυτοδ. & Περιφ. Αναπτ., τ. 24-25/2001, 28 επ.

α.α.34 «Η προστασία των πολιτιστικών δικαιωμάτων και της πολιτιστικής κληρονομιάς στη διεθνή, ευρωπαϊκή και εθνική έννομη τάξη. Σύντομη επισκόπηση», στο Γρ. Τσάλτας (επιμ.) Περιβάλλον, Πολιτισμός και Ορθοδοξία, Λευκωσία, Κέντρο Μελετών Ιεράς Μονής Κύκκου, 2006, 91-103

α.α.35 “Governing a Multicultural Europe: Policy Challenges and Responses” (jointly with C. Stephanou), in A. Papisca et al. Intercultural Dialogue and Citizenship, Venice, Marsilio publ., 2007 [Jean Monnet Transnational Research Project, Grant Agreement 2005 – 2880 / 001 – 001].

ε) Εταιρική κοινωνική ευθύνη – Προστασία περιβάλλοντος

α.α.36 «Η εταιρική κοινωνική ευθύνη (ΕΚΕ) μετά το Γιοχάνεσμπουργκ, στο Γρ. Τσάλτας (επιμ.), Γιοχάνεσμπουργκ. Το περιβάλλον μετά τη Συνδιάσκεψη των Η.Ε. για την αειφόρο ανάπτυξη, Αθήνα, Ι. Σιδέρης, 2003, 167-180.

α.α.37 «Η ολοκληρωμένη πολιτική προϊόντων» στο Γρ. Τσάλτας & Κ. Κατσιμπάρδης (επιμ.) Αειφορία και περιβάλλον. Η ευρωπαϊκή και η εθνική προοπτική, Αθήνα, Ι. Σιδέρης, 2004.

α.α.38 «Διαχείριση υδάτινων πόρων, ιαματικός τουρισμός και βιώσιμη ανάπτυξη» στο Τσάλτας Γρ. (επιμ.), Αειφορία και περιβάλλον. Ο Νησιωτικός Χώρος στον 21ο αιώνα, Αθήνα, Ι. Σιδέρης, 2005,179-200.

στ΄) Μετανάστευση και άσυλο

α.α.39 «Μετανάστευση και άσυλο στην Ευρωπαϊκή Ένωση», Δικαιώματα του Ανθρώπου, τεύχος 26 (2005), 383-406.

α.α.40 “Greek and European Policy Priorities for Controlling Illegal Immigration”, Revue hellénique de droit international 2006, No. 2, 641-654.

α.α. 41 «Προς ένα κοινό ευρωπαϊκό σύστημα ασύλου» (συνεργ. με Ζ. Σακελλιάδου), στον Σ. Περράκη (επιμ.), Ο Χώρος Ελευθερίας, Ασφάλειας και Δικαιοσύνης της Ε.Ε., Αθήνα, Α. Σάκκουλας, 2007, 291-306.

α.α.42 «Οι πολιτικές μετανάστευσης και ασύλου της Ευρωπαϊκής Ένωσης», στους Ν.Μαραβέγια & Μ. Τσινισιζέλη (επιμ.), Νέα Ευρωπαϊκή Ένωση. Οργάνωση και Πολιτικές 50 Χρόνια, Αθήνα, Θεμέλιο, 2007, 422-443.

α.α.43 «Μεικτή μετανάστευση και ανθρώπινα δικαιώματα», Δικαιώματα του Ανθρώπου, τεύχος 40 (2008), 1109-1121.

α.α.44 «Ελληνικές και ευρωπαϊκές προτεραιότητες πολιτικής για τον έλεγχο της παράνομης μετανάστευσης» στο Μετανάστευση στην Ελλάδα, Αθήνα, ΙΜΕΠΟ, 2008, τόμος Α΄, 298-313.
α.α.45 «Προς μια σφαιρική μεταναστευτική πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης» στους Δ. Ξενάκη & Θ. Πελαγίδη (επιμ.), Παρεμβάσεις για την Ευρώπη, Αθήνα, Παπαζήσης, 2009, 81-100.

 

Κοινωνικό έργο

 

– Πρόεδρος του Ελληνικού Συμβουλίου για τους Πρόσφυγες – ΕΣΠ (2003-2009).

– Αναπλ. Μέλος της Εθνικής Επιτροπής για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου (2003-)

– Μέλος από 31.10.2000 (αρ. πρωτ. Ε.ΣΥ.Κ.Φ. 227) της προσωρινής επιτροπής του Υπουργείου Υγείας & Πρόνοιας (Εθνικό Συμβούλιο Κοινωνικής Φροντίδας). Η επιτροπή ολοκλήρωσε τη σύνταξη δύο υπουργικών αποφάσεων σχετικά με τη διατύπωση κριτηρίων για την πιστοποίηση των φορέων του ιδιωτικού τομέα μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα (ΦΕΚ Β΄ 963/26.7.2001 και ΦΕΚ Β΄1268/1.10.2001).

– Μέλος της θεματικής επιτροπής «Απασχόληση και επαγγελματική κατάρτιση» για την αξιολόγηση προτάσεων στα πλαίσια του προγράμματος ENTER 2001 της Γενικής Γραμματείας Έρευνας & Τεχνολογίας (αριθ.πρωτ.18970/7.12.2001).

– Μέλος της Επιτροπής ανασχεδιασμού προγράμματος σπουδών του Τμήματος Κοινωνικής Διοίκησης της Εθνικής Σχολής Δημόσιας Διοίκησης (αριθ. πρωτ. 1296/29.10.1999).

 

Συμμετοχή σε διεθνείς επιτροπές / δίκτυα

 

– Μέλος ευρωπαϊκού δικτύου εμπειρογνωμόνων για τις κοινωνικές υπηρεσίες. Συμμετοχή στις συναντήσεις α) 14-16 Οκτωβρίου 1998, Φρανκφούρτη, με θέμα Κοινωνικές υπηρεσίες για όλους, Οργάνωση: Deutsche Verein für offentliche und private Fursorge, β) 19-21 Μαϊου 1999, Άαχεν, με θέμα Οργανώσεις, πρωτοβουλίες και υπηρεσίες στον κοινωνικό τομέα. Οργάνωση: Bundesministerium für Familie, Senioren, Frauen und Jugend + EU + Deutsches Rotes Kreuz + Paritat + Diakonie, γ) 16-18 Ιουνίου 1999, Παρίσι, με θέμα Ευρωπαϊκές κοινωνικές υπηρεσίες. Οργάνωση: European Social Network + ANDASS, δ) 25 Οκτωβρίου 1999, Αθήνα. Πλατφόρμα για τις ευρωπαϊκές κοινωνικές ΜΚΟ στην Ελλάδα. Οργάνωση: Eθνικός φορέας για τα άτομα με ειδικές ανάγκες (μέλος του European Disability Forum) + the Platform for European Social NGOs, ε) 17 Δεκεμβρίου 1999, Βρυξέλλες. Αντοχή στο χρόνο και μεταλλαγή στις οργανώσεις κοινωνικής προστασίας στο πλαίσιο της ενοποιούμενης Ευρώπης. Οργάνωση: Ευρωπαϊκή Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή.

– Μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής (εκπρόσωπος ΜΚΟ Νότιας Ευρώπης) στο Εuropean Council on Refugees and Exiles – ECRE (2003-2009).

 

Συμμετοχή σε επιστημονικούς φορείς

 

– Μέλος του Δ.Σ. του Επιστημονικού Πανεπιστημιακού Ινστιτούτου Κοινωνικής Ασφάλισης, Υγείας, Πρόνοιας – ΕΠΙΚΑΥΠ (π.δ. 123/1994). Θητεία 1994-98.

– Αντιπρόεδρος της Επιστημονικής Εταιρίας Κοινωνικής Ασφάλειας (ΕΕΚΑ) και αναπληρωτής εθνικός εκπρόσωπος στο Ευρωπαϊκό Ινστιτούτο Κοινωνικής Ασφάλειας (EISS), Leuven, Belgium (1995 – 2000)

– Εταίρος του Ελληνικού Κέντρου Ευρωπαϊκών Μελετών και Ερευνών (ΕΚΕΜΕ). Συμμετοχή στο ερευνητικό πρόγραμμα “Εργαζόμενοι στην Ελλάδα και ευρωπαϊκή ολοκλήρωση”

– Μέλος της Εταιρείας Δικαίου Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλειας (ΕΔΕΚΑ)

– Μέλος της Ελληνικής Πανεπιστημιακής Ένωσης Ευρωπαϊκών Σπουδών (ΕΠΕΕΣ)

– Μέλος της Επιτροπής Βραβείων του Ιδρύματος Προώθησης Ευρωπαϊκών Σπουδών 1997, 1999.

Ετικέτες

Δεν βρέθηκα Σχετικά Άρθρα

Σχολιάστε

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *